Hava alev, alev yanıyor…

Kapalı, kelimenin tam manasıyla KAPALI…

İğne atsan yere düşmez…

Hava da, hava alacak tek bir santim yer yok!

Kendi nefesimizden bile rahatsız oluyoruz, durduğumuz yerde sıcaktan eriyoruz.

Saunadan beter, Fin hamamından kat be kat sıcaaak…

İmdaaat! Boğuluyooooruzzz!...

Tribünler sırılsıklam, döktüğümüz ter yüzünden tepeden tırnağa ıslağız…

Yağmur yağsa kuru kalırız.

Kartal sahaya çıkıyor…

Yer gök Siyah-Beyaz…

Takımımız sahaya çıktığı anda gözümüz hiçbir şey görmüyor.

Artık hava şartları geçersiz…

Dünya yansa umurumuzda değil!

Ateşi, biz daha da körüklüyoruz…

Aşkımız ortamı iki misli ısıtıyor…

Tribünleri dolduran binlerce taraftar, sevgimiz ve var olan gücümüzle Beşiktaş diye bağırırken, boğucu havada mücadele eden takımımızın turu geçeceğine inancımız tam. 

Ama sahada en az bizim kadar inanan, coşan, her şeyini ortaya koyan bir adam daha var…

Quaresma; yüreğini öylesine ortaya koymuş oynuyor ki, sanırsın doğuştan Beşiktaşlı…

Neredeyse, benim gibi nüfus kütüğünün Beşiktaş olduğuna inanacağım…

Hani, bizim 7-8 Hasan Paşa fırınının ekmeğinden yemiş, Kamburun Bahçesinde çay içmiş, Turgut'un meyhanesinde kafa çekmiş, Kazanda maç seyretmiş…

Abbas ağada, Şairler Parkında, Akaretler yokuşunda, Barbaros bulvarında, Deniz Müzesinde, Dolmabahçe Sarayında, Tuz babada gezmiş…

Beşiktaş Vapurunu, Beşiktaş Camiini, Beşiktaş Dolmuşunu, Beşiktaş Çarşısını, Beşiktaş Pazarını, Beşiktaş Balık Pazarını, Beşiktaş Kilisesini, Beşiktaş Lisesini, Beşiktaş İlkokulunu, Beşiktaş Evlendirme Dairesini, Beşiktaş Belediyesini, Beşiktaş Plazalarını, Beşiktaş Kadırga Caddesini, biliyor, seviyor, sahipleniyor.

Quaresma, kırk yıllık Beşiktaşlı gibiydi… Sahada gösterdiği performansın ötesinde, izleyenlere bambaşka bir şey gösterdi… 

Elini göğsünden içeri soktu, kalbini açtı…

Yüreğini gösterdi.

Ben BEŞİKTAŞ için geldim,

Savaşmaya geldim,

Kanımı akıtmaya geldim… Dedi.

İnanmayanlar için işte formam…

Alın yüreğim…

Alın sevgim…

Alın ayaklarım…

İşte golüm…

Golünü attı…

Hem de Trivella'sıyla…

Gol attırdı…

Rakibi attırdı…

Her şeyim Beşiktaş… Dedi…

Daha ne desin…

BEN BÖYLE YÜREK GÖRMEDİM

BÖYLE SEVGİ…

Beşiktaş Pascal Nouma'dan sonra aradığı yeni sevgilisine nihayet kavuşmuş gözüküyor.

Biz onu zaten çok seviyorduk, önemli olan onun bizi sevmesiydi.

İnönü'de ilk golünü atınca, formasını öptü ve Kapalıya öyle büyük bir aşkla koştu ki…

Demek istediği şey, elbette…

“Ben de sizi çok seviyorum” du…

Benim Başkan'dan bir ricam olacak; lütfen Quaresma'nın ayaklarına kurşun döktürsün.

Kem gözler var maazallah!