Rakipleri Beşiktaş’a nasıl gol atılabileceğini çözdü. Ve ona uygun oynamaya başladılar. Sığ yanıtı bu.

Derindeki yanıt da şu: Schuster, rakiplerin bu basit yolu hızlı bir biçimde bulabileceklerini ve yanı sıra bu yolda zorluk çekmeden yürüyebileceklerini göremedi. Elindeki kadro ile çizgi savunmayı öne çıkararak oynamanın Beşiktaş’tan çok rakiplerine avantaj sağlayacağını da sezemedi.

Ve gene, Beşiktaş’ın kenarlardan ve göbekten gelen tek vuruşa hazır topları kullanacak adamının olmadığını, daha çalışmalara başlar başlamaz fark edemedi ya da o adamın alınması için yönetime gerekli baskıyı kuramadı.

Bunları sanırım iki şey engelledi.

Birincisi, Türkiye ligini tanımaması...

İkincisi de UEFA Avrupa Ligi’nde çok sıradan takımlarla oynarken, Beşiktaş’a yerleştirmek istediği sistemin çok iyi olduğuna ve takımın bunu çok iyi başaracağına inanma yanılgısına düşmesiydi.

Anlaşılan kimse ona Süper Lig’in, Avrupa Ligi ön eleme turları ve play off’unda oynayan çoğu takımın yer alamayacağı kadar zorlu olduğunu anlatmamış.

Schuster’in sistemi çoğu takıma karşı sökmez. Beşiktaş kadrosu her takıma karşı bu sistemi işletemez.

Hem topla iyi oynayacaksın, hem rakibi toplu topsuz oynatmayacaksın!

Iıh, bu kadarı Beşiktaş’a fazla.

Bu ayıbı ancak çok gol atmak örter... Öyle ise ya vurduğu gol olan adamı bulacaksın. Ya da bu sistemden uzaklaşacaksın...